Vrienden van WassenaarElke week schrijft Bart van Leeuwen van de Vrienden van Wassenaar een column. Deze week over de noodzaak tot herbezinning in een wereld vol crises.



Wij leven in een tijd van ongekende crisis. Wereldwijd nog nooit vertoond. Hoe kan dat? 

Een paar zaken zijn in ieder geval duidelijk. De groei van de wereldbevolking is enorm; de aarde raakt overbevolkt. En de productiviteit van de wereldeconomie is fabuleus snel gegroeid. Daarom kunnen we spotgoedkoop de wereld over reizen en ook makkelijk met elkaar communiceren. Maar technologische vooruitgang heeft ook een nadeel: een virus vliegt gemakkelijk mee.

Het is tijd voor pas op de plaats. Laten wij even nadenken hoe wij ons toekomstige leven vorm willen geven. Wij wonen hier in het dichtstbevolkte land van Europa. En daarbinnen ook nog eens in de dichtstbevolkte provincie van ons land. En nu proberen we een ‘’anderhalvemetersamenleving’’ op te bouwen. Dat is knap lastig, zoals Wassenaarders ervaren al wandelend en fietsend in de duinen en de landgoederen. Het is gewoon al erg druk. Kunnen er nog meer mensen bij? Ja, zegt de Nederlandse politiek: in de Randstad verdienen we het geld. Daar heeft ons land nog meer menskracht nodig.

Overigens stond Holland vroeger zo ook al bekend. Zo sprak John Adams, de tweede president van Amerika, die een groot fan was van Holland , toen van ‘’een volk dat altijd bezig is met stuivers en duiten’’. En dat is niet veranderd.

Toch wel even nadenken? Laten wij als voorbeeld het vliegveld Valkenburg nemen. De politiek heeft voor de crisis besloten om dit gebied te bebouwen. En de financiële opbrengst, de stuivers en de duiten, al in te boeken. Maar het gaat hier wel over een uniek ecologisch gebied.

Uniek? Ja, zeker.

Tot aan het Oeralgebergte toe is nergens zo’n zeldzame flora en fauna in een duin- en moeras poldergebied te vinden als bij ons. Midden in een strook van totale verstedelijking. Is dit verantwoord omgaan met natuur en milieu? Kun je bouwen in een laag liggende moerasdelta nog duurzame verstedelijking noemen? Veel deskundigen hebben zich in het verleden al tegen deze plannen gekeerd. Kan de crisis ons tot verder nadenken stemmen? Is het wel verstandig om voor de toekomstige generaties unieke ecologie in te leveren voor meer economie en nog meer drukte?

Gaat het nog steeds over stuivers en duiten in plaats van over gezonde leefbaarheid?

Laten wij de crisistijd goed gebruiken. Het is nooit te laat voor herbezinning!

Samen sterk voor een betere leefbaarheid!