Inwoners van het Huygenskwartier in Voorburg hebben het misschien wel bemerkt: het carillon in de toren van de Oude Kerk is al een paar weken opvallend stil.

Dat klopt, want sinds 20 januari is er begonnen met de grote restauratie van het klokkenwerk. Die restauratie wordt gepleegd door monteurs van Koninklijke Eijsbouts uit het Noord-Brabantse Asten en zal enkele maanden in beslag nemen. De komende tijd zullen de vrolijke klanken van het carillon dus ook niet te horen zijn.

Het carillon van de Oude Kerk is alweer zesendertig jaar oud. In 1984 werd het aan de Voorburgse gemeenschap geschonken door de de Frans Mortelmans Stichting. De corrosieve invloeden van weer en wind en slijtage aan het mechaniek dat de zware klokken beweegt, hebben in die tijd hun tol op het ijzerwerk geëist. Vandaar dat een grote beurt nu noodzakelijk is.

Demontage
Het mechaniek bestaat uit stalen draden en tuimelaars die in een tuimelrek zijn aangebracht, zo legt de Stichting 'Vrienden van het Carillon' uit in haar nieuwsbrief uit. Ook de koppen van de klepels moeten opnieuw rond worden gemaakt omdat het deel dat tegen de klok aan komt op den duur afgeplat wordt. Daardoor wordt de klank van de klok in de loop van de tijd steeds minder helder.

"Het instrument was echt aan een grote revisie toe," zegt ook de vaste beiaardier van Voorburg, Gerda Peters. Omdat zij als geen ander vertrouwd is met het carillon voorziet zij stichtingsbestuur en de monteurs waar nodig van advies bij de restauratie.

Ook het automatisch speelwerk wordt onder handen genomen. Zo kunnen ook de komende jaren op vaste tijden toepasselijke melodieën klinken. Vroeger, toen de mensen geen horloges hadden, was dat noodzakelijk. Nu is dat gewoon sfeervol.

Op 20 en 21 januari hebben medewerkers van Koninklijke Eijsbouts het instrument vrijwel helemaal gedemonteerd. Dat was een grote klus, want de gehele mechaniek inclusief het klavier werd ontmanteld. Deze zijn samen met de kleinere klokken naar het atelier in Asten getransporteerd. Alleen de grotere klokken zijn blijven hangen.

Geld nodig
Het onderhoud, en dus ook de restauratie van het instrument, worden bekostigd door de gemeente Leidschendam-Voorburg die eigenaar is van het carillon. Aansluitend aan de restauratie wil de stichting Vrienden van het Carillon het instrument echter ook uitbreiden met vijf kleine klokjes: zo kan er nog meer muziek op het carillon gespeeld worden.

Daar is echter wel geld voor nodig, zegt de stichting. Bij het terugplaatsen van de klokken wordt daar al rekening mee gehouden, maar voor de uitbreiding zijn geen gemeentelijke gelden beschikbaar. "Gelukkig zijn er al enkele toezeggingen van particulieren en fondsen, onder meer van de toenmalige schenker van het carillon, De Frans Mortelmans Stichting, de Stichting Universitas en van de Stichting ondernemersfonds Huygenskwartier, maar donaties, hoe bescheiden ook, zijn altijd welkom."

Het carillon is een instrument van de gemeenschap voor de gemeenschap, stellen de Vrienden van het Carillon.

Nadere informatie is te vinden op de website van de Oude Kerk.

Foto: Een medewerker van Koninklijke Eijsbouts bezig met de demontage. Boven hem is het tuimelrek te zien met de tuimelaars en de bedrading en daarachter wat klokjes.